zondag 27 juli 2014

'Milieuactivist' en overheid werken samen aan verdere vernietiging Brownsberg Natuurpark

Opmerkelijke samenwerking van vermeende 'Natuurvrienden'

…..pas dan ben je het waard om milieuactivist genoemd te worden

27-07-2014 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – Het unieke Surinaamse, beschermde, natuurgebied Brownsberg Natuurpark, in het district Brokopondo, is al vele jaren, onder toeziend gedoogoog van de overheid en de Stichting Natuurbehoud Suriname (Stinasu) – beheerder van het natuurpark – overgeleverd aan de vernielzucht van 'illegale' kleinschalige goudzoekers ofwel porknokkers. De regering en vele anderen reageerden medio maart 2012 nog gemaakt geschokt bij het zien van een door het WWF Guianas samengesteld fotorapport van het Brownsberg Natuurpark waarin vele luchtopnames waren opgenomen die grote kaalgekapte gebieden blootlegden in het gebied, veroorzaakt door goudwinningspraktijken. Geschokt, met boter op het hoofd, immers iedereen in Suriname wist dondersgoed, ook verantwoordelijke personen en instanties, dat al vele jaren porknokkers aan het werk waren in het natuurgebied en zoetjesaan het gebied letterlijk aan het uithollen waren.

Halfslachtig en zinloos beleid gesteund door 'milieubeschermers'
Sinds 2012 is er echter helaas nauwelijks iets veranderd. Nog steeds zijn illegale goudzoekers werkzaam in delen van het beschermde natuurgebied. Als klap op de vuurpijl werd in mei dit jaar bekend, dat al die honderden porknokkers waarschijnlijk van de overheid 1.000 hectare grond in dat natuurpark (!) toegewezen krijgen om legaal naar goud te mogen mijnen. Aan het zuidelijke deel van het gebied zou ter compensatie een stuk gebied ter grootte van 4.000 hectare worden toegevoegd, als goedmakertje. (Lees ook dit artikel in de rubriek Keerpunt van De West van zaterdag 19 juli 2014.)

WWF Guianas woordvoerster Karin Spong ziet deze aanpak zowaar als een duurzame en een realistische oplossing. 'Vooral, omdat die ruim 1.000 hectare toch al helemaal vernietigd is door goudzoekersactiviteiten. En het feit dat er in het zuiden van het park 4.000 hectare bij komt, is positief', zo liet ze 17 mei tegenover de Ware Tijd weten. Dus, omdat een groot aantal hectares en dus een unieke biodiversiteit toch al kapot is gemaakt door de illegale porknokkers, krijgen ze elders in het gebied een nieuw stuk om vervolgens dat ook weer te vernietigen en dat is in de ogen van het WWF een 'duurzame' oplossing. Kennelijk zien zowel de overheid als het WWF niet, dat met deze 'oplossing' een probleem wordt verschoven naar de toekomst en ook nog eens letterlijk naar een ander deel van het natuurpark en dat dit natuurlijk dweilen met de kraan wagenwijd open is.
De essentie van dit zogenoemde, halfslachtige, overheidsbeleid is heel simpel: het Brownsberg Natuurgebied en haar unieke biodiversiteit blijven in de toekomst een prooi voor, legale, kleinschalige goudzoekers.
In de wereld staat Suriname bekend, en wordt zelfs geroemd, om haar bescherming van het tropisch regenwoud en daar loopt het land vanzelfsprekend ook mee te koop tijdens allerlei internationale bijeenkomsten, congressen en dergelijke, maar zaken als de voor de biodiversiteit en dat regenwoud funeste activiteiten van illegale en legale kleinschalige goudzoekers gedoogd door de regering en natuurbeschermers, komen niet op tafel, worden verzwegen.

Natuurbeschermer heeft geen probleem met goudzoekers in Brownsberg Natuurpark
Dat beleid van dweilen met de kraan open, dat de unieke biodiversiteit van het Brownsberg Natuurpark ondergeschikt maakt aan de zucht naar goud van enkele honderden goudzoekers die in die zucht de flora en fauna vermorzelen, blijkt ook nog eens gesteund te worden door iemand die zich constant via lokale media profileert als milieuactivist, Erlan Sleur. Niet alleen gesteund, maar hij werkt er zelfs actief aan mee. Sleur valt door de mand. Hij leidt twee vermeende milieuorganisaties: de stichting ProBioS (Protect Our Biodiversity in Suriname) en 'Natuurvrienden van Brownsberg', dat niets meer en niets minder is dan een Facebookpagina en pas bestaat sinds 30 mei 2014!


Maar, wie is die Sleur, de man die zich sinds een paar jaar opwerpt als milieuactivist? De kleine Sleur verliet in 1975 op 10-jarige leeftijd met zijn moeder Suriname om naar Nederland te gaan. Hij bleef daar maar liefst 31 jaar en volgde er laboratoriumonderwijs in Amsterdam, behaalde de deelcertificaten biochemie, biologie en natuurwetenschappen aan de Open Universiteit en studeerde toxicologie. Geen enkele studie, geen enkele opleiding werd echter afgerond. In 2006 vond hij de tijd rijp om terug te keren naar Nederland en kon in mei van dat jaar aan het werk als pr-manager bij Stinasu, de beheerder van het Brownsberg Natuurpark. Uiteindelijk verliet Sleur in februari 2008 Stinasu en ging werken bij het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS). Maar al na een paar maanden verliet hij, naar eigen zeggen, teleurgesteld dit instituut. 'De toenmalige directeur Sylvia Ang bleek in de top van de politieke partij Pertjajah Luhur te zitten. Daarnaast was ze ook nog eens directeur van een chemische fabriek. Dat was toch niet te rijmen met haar functie als NIMOS-directeur? Bovenal is het NIMOS een leeg omhulsel. Een soort papieren tijger. Wat doe ik daar eigenlijk, begon ik me af te vragen', zo liet hij mij eind 2010 weten tijdens een interview dat ik met hem had voor het blad Parbode.

Een trots ogende Erlan Sleur (r) naast John Nay op Brownsberg
De afgelopen jaren heeft Sleur zich opgeworpen als 'milieuactivist', vooral als het gaat om de risico's van kwikgebruik door kleinschalige goudzoekers. Maar, iedere keer als je iets van de man leest of hoort is duidelijk te merken, dat hij niet echt beschikt over voldoende kennis van zaken van de onderwerpen die hij aanroert. Hij lijkt zichzelf belangrijker te vinden en vindt het reuze interessant om op de voorgrond te treden, bijvoorbeeld tijdens een vierdaagse fietstocht met de toenmalig Amerikaanse ambassadeur John Nay in april 2012 ter gelegenheid van 'World Earth Day' tijdens welke tocht onder andere het Brownsberg Natuurpark werd aangedaan. Sleur is een ijdeltuit die graag voor de gevoelige lens van een fotocamera poseert. Laat onverlet, dat zijn bedoelingen als 'milieuactivist' gemeend kunnen zijn, maar hij was en blijft een eenling, een zonderling, die nauwelijks moeite doet om bijvoorbeeld zijn stichting meer 'body' te geven en die ook nog eens tegenstrijdigheden aan de dag legt in zijn activiteiten als 'milieuactivist'.

Sleur op en top, 'stoer' op expeditie bij Stonwatervallen (Foto: Sleur)
De man kwam rond 15 juli weer eens in het nieuws, toen hij met enkele vrienden en twee leden van de zwaar bekritiseerde, in december 2010 in het leven geroepen, mislukte presidentiële Commissie Ordening Goudsector een toeristisch uitstapje had gemaakt naar de Stonwatervallen in het Brownsberg Natuurpark. Hij deed echter voorkomen alsof het een heuse en gevaarlijke expeditie was geweest. Sleur sprak in allerlei media steeds over een expeditieteam. Hij weet het te brengen. De vermeend milieuactivist sprak ook weer eens zijn zorgen uit over de aanwezigheid van goudzoekers in het gebied. Maar, bij die zorgen kunnen grote vraagtekens geplaatst worden. Er zit iets fundamenteels tegenstrijdigs in de bezigheden van Sleur.

Hij plaatste op de nieuwswebsite Obsession Magazine deze tekst onder een artikel over zijn uitstapje naar de Stonwatervallen, naar aanleiding van het feit dat Obsession Magazine berichtte dat ProBioS niet beschikt over een website:

'Alle activiteiten van ProBioS worden vanuit haar facebook pagina “ProBioS Erlan” en de Facebookgroep “Natuurvrienden van Brownsberg” bekend gemaakt. De website van ProBioS (www.probios.org) is voorlopig bij gebrek aan middelen on hold gezet. Wij zijn een kleine milieuorganisatie zonder budget. Alles wordt bekostigd uit eigen zak. Wij klagen niet maar doen wat wij kunnen met onze beperkte middelen om bij te dragen aan natuurbescherming.
Erlan Sleur
Namens de “Vrienden van Brownsberg” en de stg. ProBioS'

'Gebrek aan middelen'? De reden voor het 'on hold' zetten van probios.org zal meer liggen in gebrek aan kennis, gebrek aan zinvolle informatie. 'Gebrek aan middelen'?, maar wel met regelmaat op pad in het Brownsberg Natuurpark en elders in Suriname. Zoiets kost geld. Een kwestie van prioriteiten stellen. Daarenboven maakt hij ook niet alle activiteiten van ProBioS via Facebook bekendgemaakt.
Grenslijnbordjes plaatsen in Brownsberg Natuurpark

Een 'grenslijnbord' (Foto: 'Natuurvrienden van Brownsberg')
Het laatste geplaatste bericht op de Facebookpagina 'ProBios Erlan' dateert van 27 juni en is een foto van een paar vliegende schaarbekken. Daarvoor dateert het eerstvolgende bericht van 30 april en dat is slechts een summiere een reactie op dit artikel. Over het uitstapje naar de Stonwatervallen was vandaag nog niets gepubliceerd op beide Facebookpagina's. Op de Facebookpagina 'Natuurvrienden van Brownsberg' dateert het laatste bericht van 30 juni over het plaatsen van een aantal 'markeerborden' van de Commissie Ordening Goudsector in het Brownsberg Natuurpark. Een duidelijk voorbeeld van hoe Sleur met deze commissie samenwerkt en dus ook aan het afstaan van een stuk gebied van het Brownsberg Natuurpark aan goudzoekers. Al werkelijk 'alle activiteiten' van ProBios zouden worden bekendgemaakt, dan gaat het om een bedroevend laag aantal......

De zorgen van Sleur met betrekking tot het Brownsberggebied vallen dus wel mee. Vreemd, als je in ogenschouw neemt dat hij met het WWF Guianas in 2012, als fotograaf, heeft samengewerkt aan een fotorapportage over het Brownsberg Natuurpark en van 2006 tot 2008 werkzaam was als communicatiemedewerker bij Stinasu – en nu samenwerkt met de Commissie Ordening Goudsector, onder de vlag van 'Natuurvrienden van Brownsberg' en aan het ter beschikking stellen van 1.000 hectare aan de illegale porknokkers in dat natuurgebied.

Sleur plaatste 30 juni het volgende (tekst is letterlijk, inclusief taal- en andere fouten, overgenomen) op de Facebookpagina van de 'Natuurvrienden':

'Mijn brief aan de OGS voorman de heer gerold Dompig nadat ik de nieuwe grenslijn ben gaan verkennen (deel van het park dat zwaar vernietigd is door goudzoekers wordt afgestoten ten behoeve van de goudzoekers en er moet een nieuwe grens worden getrokken) en heb moeten constateren dat deze veelste dicht op de toeristen activiteiten in het park is. (...)'

'(...) 6. Een andere zaak die ook in de gaten moet worden is dat de goudzoekers via prospecten eerst moeten aantonen dat er goud op een gepaalde plek is want nu is men gewoon ruwweg met een bulldozer het bos aan het omver dozeren. Dit kan echt niet. Pas als men goed heeft geprospect mogen ze om toestemming vragen dat deel van het bos weg te halen anders krijgen we onnodige kaalslag. (...)'

Sleur, nogmaals hij is pr-medewerker geweest van Stinasu, werkt dus werkelijk mee aan de vernietiging van het natuurgebied door illegale kleinschalige goudzoekers, maar heeft dat waarschijnlijk zelf niet door. Hij vindt dus dat goudzoekers in het natuurpark naar goud mogen mijnen, maar niet alvorens zij hebben aangetoond dat er werkelijk goud in de bodem zit. Voor deze man is zijn eigen ego belangrijker dan daadwerkelijke bescherming van het Brownsberg Natuurpark en de daar aanwezige unieke biodiversiteit.

Als je je werkelijk wilt profileren als milieuactivist en als natuurvriend van het Brownsberg Natuurpark, dan zou je je juist moeten verzetten en wellicht zelfs in actie moeten komen tegen het verstrekken van een deel van het natuurgebied aan goudzoekers, zodat die weer, maar nu illegaal en ongehinderd, een stuk unieke biodiversiteit kunnen vernietigen en daar zeker niet aan, willen, meewerken. Dat daar tegenover staat, dat het natuurgebied mogelijk 4.000 hectare extra krijgt is slechts een douceurtje en het wachten is op de dag dat de legale goudzoekers goud gaan mijnen buiten de aan hen verstrekte 1.000 hectare grond.

En dan moet je je ook niet teksten als onderstaande tekst (letterlijk overgenomen) publiceren op je Facebookpagina van 'Natuurvrienden van Brownsberg'(een tekst die geschreven had kunnen zijn door iemand die echt bezorgd is over het Brownsberg Natuurpark):

'Het behoud van de Brownsberg als natuurgebied is van groot belang voor ons Surinamers. Help ons in de strijd tegen de goudzoekers.

Het behoud van de Brownsberg als natuurgebied is van ongelofelijk groot belang voor ons Surinamers. Niet alleen van al dat mooi esthetisch gebied maar vooral van de bijzonder rijke biodiversiteit aan fauna en flora waarbij er nog steeds nieuwe meestal endemische soorten worden gevonden. Velen van ons die ooit kennis hebben gemaakt met al dat moois zijn zich ervan bewust dat al dit moois dat zich over miljoenen jaren heeft ontwikkeld niet eenvoudig vernietigd mag worden. Vele miljoenen dollars zijn er door diverse donor organisaties waarvan WWF de belangrijkste is in het gebied gepompt om daar natuuronderzoek, natuureducatie en natuurtoerisme te ontwikkelen. STINASU heeft in het verleden heel goed werk verricht en de strijders voor ontwikkeling behoud van het park voor ecotoerisme is het ook een doorn in het oog om te zien hoe de politiek in ons land STINASU heeft omgevormd tot een paria binnen de wereld van natuurbeschermers. Wij “Natuurvrienden van Brownsberg” eisen dan ook van deze zelfde politiek dat zij meer respect gaan tonen voor de Brownsberg en dat ze nu serieuze stappen gaan ondernemen om het natuurpark tegen de oprukkende goudzoekers te beschermen. Dit kan alleen als wij ons ook massaal gaan groeperen om onze proteststem te laten horen tegen deze vernietiging van ons park. Nodig al je FB-vrienden uit om ons protest te ondersteunen in het belang van de mooie dieren en bomen en planten van de Brownsberg. Doe het alsjeblieft want wij hebben uw steun hard nodig.

Erlan Sleur
Voorzitter van ProBioS
Namens “Natuurvrienden van Brownsberg” '

…..pas dan ben je het waard om milieuactivist genoemd te worden
Sleur eist van de politiek respect voor 'de Brownsberg' en dat ze 'nu serieuze stappen gaan ondernemen om het natuurpark tegen de oprukkende goudzoekers te beschermen'. Mooie eis, maar wel zeer hypocriet, als je zelf als 'natuurvriend' in het Brownsberg Natuurpark samenwerkt met de Commissie Ordening Goudsector en meewerkt aan het ter beschikking stellen van 1.000 hectare van het gebied aan porknokkers om ze van een illegale status over te hevelen naar een legale status, in het Brownsberg Natuurpark..... Een proteststem van Erlan Sleur heb ik in dezen tot de dag van vandaag nog niet gehoord. Neen, de man plaatst zelfs grenslijnbordjes van de commissie in het natuurgebied.

Natuurlijk, hebben bewoners van Nieuw Koffiekamp recht op hun broodwinning, maar moet en kan er nu werkelijk alleen in de omgeving naar goud worden gemijnd in dat ene unieke natuurgebied, het Brownsberg Natuurpark? Laat Sleur en consorten eens op zoek gaan naar een gebied voor de porknokkers buiten het Brownsberg Natuurpark en de Commissie Ordening Goudsector en wellicht ook de Geologische Mijnbouwkundige Dienst en het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer ook die richting op sturen en desnoods begeleiden. Pas dan ben je het waard om milieuactivist genoemd te worden en als milieuactivist door het leven te gaan.

Overigens, Sleur zou nu werkzaam zijn bij een van de grootste ondernemingen in Suriname, Rudisa, een bedrijf dat een grote bijdrage levert aan de milieuvervuiling in Suriname door onder andere de productie van petflessen met frisdranken en drinkwater.....Hoe milieubewust is Sleur werkelijk......?  

(Lees hier een artikel over petflessenproblematiek in Suriname van 26 januari 2012 van de Wereldomroep en de reactie er onder van ProBios, lees Erlan Sleur. Die reactie zegt voldoende over het gebrek aan kennis van zaken bij Sleur die beweert 'Als oud STINASU en NIMOS medewerker die zijn milieustudie in Nederland heeft gedaan weet ik er alles van.' Dit typeert de man volledig.)

Voor wie geen idee heeft wie deze zelfverklaarde milieuactivist is, kijk naar onderstaande beelden van het programma 'In Huis' van Rasonic Televisie in Nickerie van 13 januari dit jaar:

Geen opmerkingen: